Olga Novo fala dos libros que máis lle prestan

A literatura galega acumula premios dende hai varios anos. A unanimidade da crítica, de fóra e dentro de Galicia, ratifica a alta calidade da creación literaria. Isto demostra que a lingua galega é universal

As culturas son mestizaxe. Esta riqueza fúndese en nós. Por iso a literatura galega contribúe co noso idioma ao acervo da arte universal. Con ela vai un anaco do que somos como país pro tamén vai o común da humanidade, as inquedanzas ou sentimentos que percorren o ser humano.

Olga Novo(Vilarmao – A Pobra do Brollón, 1975) é unha das voces emerxentes da cultura galegaque atravesa co seu verso o corazón humano. Os primeiros poemarios chegaron cun ar renovado onde o erotismo encapsula o poema. O último libro, Feliz Idade, recibiu o Premio da Crítica Galega e o Premio Nacional de Poesía concedido polo Ministerio de Cultura.

Dende o SNL puxémonos en contacto con ela para coñecer os libros de referencia, da literatura universal á literatura galega. “Debo dicir que non me gustan as clasificacións porque conlevan unha xerarquización, e toda xerarquización é o contrario da beleza e da creación, asentadas precisamente nos principios vitais da diversidade e da liberdade. Así pois, non podería cinguirme a un libro ou autor/a concreto, pois ademais ao longo da vida o devalar das nosas paixóns pode ser moi diferente. Safo, Emily Dickinson, André Breton, Luz Pozo, Dylan Thomas, Olga Orozco, Lorca, Rosalía, César Vallejo, Virginia Woolf, Rilke, Valente, Carmen Blanco, Gamoneda, Neruda ou Catulo son nomes que amo a aos que regreso con frecuencia nunha contemporaneidade atemporal”. 

A memoria labrega inxértase coma unha parte máis do “Bosque dos cromosomas”, a sección de colaboración que Olga Novo mantén na revista Luzes (á cal está subscrita a biblioteca de Redondela).  Ao falar da literatura galega, dinos: “Na infancia, Os eidos, de Uxío Noveneyra, foron o grande espello no que contemplar o meu mundo labrego desde a alta dignidade conferida pola poesía profunda. E na xuventude, a poesía de Claudio Rodríguez Fer, a escrita, a obxectual e a da vida: a integración da ética libertaria, do amor e da poesía como accións que melloran o mundo. Se Novoneyra me ensinou de onde eu viña, Claudio Rodríguez Fer amosoume o lugar ao que eu quería chegar”.

Dende Rosalía, que puxo nome feminino ao Rexurdimento, até o presente, que acumula distintos premios, a muller e as letras galegas fan un tándem excepcional. Olga Novo recoméndanos os criterios para escoller un libro: “a liberdade de elección”. Dende el ábrese un mundo para nós. Todo un patrimonio común para sentir a felizidade.

Servizo de Normalización Lingüística

Bibliotecas de Redondela

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s